<


BOLT THROWER (Wielka Brytania)

Grupa utworzona w 1986 r. w Coventry (niektóre źródła podają także Birmingham) w składzie: Allan West (wokal), Barry Thompson (gitara), Gavin Ward (bas) i Andy Whale (perkusja). W 1987 r. do zespołu dołączył na krótko basista Alex Tweedy, którego zastąpiła jednak bardzo szybko Jo Anne Bench (bas), w związku z czym Ward przejął obowiązki drugiego gitarzysty. W tym samym roku formacja zadebiutowała swoją pierwszą taśmą demo, ujętą tytułem "In The Battle There's No Law". W 1988 r. Westa zastąpił Karl Willets, na ten sam rok datuje się także druga demówka, zatytułowana "Concessions Of Pain", za sprawą której zespół podpisał kontrakt z londyńską wytwórnią Vinyl Solution, nakładem której również w rzeczonym 1988 r. trafiła na rynek debiutancka płyta formacji, nagrana i wyprodukowana w Loco Studios (Walia) przy pomocy Andy'ego Fryera. Noszący tytuł identyczny z pierwszą taśmą - "In The Battle There's No Law" - album grupy, stylistycznie stanowiący mieszaninę miażdżącego death metalu z elementami grindcore'a, opatrzony lirykami bazującymi na tematyce okrucieństwa wojen, sprawił, że grupa pozyskała liczne grono sympatyków, czego dowodem były także promujące płytę brytyjskie koncerty u boku CEREBRAL FIX. W 1989 r. formacja związała się z nowym wydawcą - również brytyjską, lecz o wiele większą firmą fonograficzną Earache Records, a pierwszym owocem tejże współpracy był pochodzący z tego samego roku drugi album, zatytułowany "Realm Of Chaos (Slaves To Darkness)", stanowiący kontynuację obranej przez zespół na debiucie drogi. Płyta przysporzyła grupie jeszcze większej liczby zwolenników, którzy mieli także okazję poznać ją lepiej podczas brytyjskiego tour w towarzystwie trzech innych grup ze stajni Earache - MORBID ANGEL, CARCASS i NAPALM DEATH. W 1990 r. zagrała swoje pierwsze koncerty poza własnym krajem, występując m. in. w Belgii i Holandii u boku AUTOPSY i PESTILENCE. We wrześniu tego samego roku muzycy wkroczyli do Slaughterhouse Studio, gdzie pod okiem Colina Richardsona nagrany został nowy materiał i w 1991 r. światło dzienne ujrzał trzeci krążek, ujęty tytułem "Warmaster". Album zawierający tym razem muzykę zbliżoną stylistycznie do bardziej klasycznego death metalu, okazał się całościowo materiałem nieco wolniejszym, lecz nie znaczy to wcale, że nieudanym. Swoje nowe kompozycje formacja promowała podczas europejskich koncertów u boku UNLEASHED i NOCTURNUS oraz w USA, występując razem z SACRIFICE i BELIEVER. W 1992 r. koncertowała w towarzystwie BENEDICTION i ASPHYX, w tym samym roku też na rynek trafiła czwarta płyta kapeli, zatytułowana "The IVth Crusade". Nagrany w Samwills Studio powtórnie z Colinem Richardsonem jako producentem nowy album okazał się przełomowym materiałem formacji. Styl muzyki został bowiem zmodyfikowany i wzbogacony o nowocześniejsze rozwiązania instrumentalne, dzięki którym, nawet pozostając wciąż utrzymanym w średnio szybkich tempach death metalem, stał się bardzo niekonwencjonalnym i unikatowym. Promocja koncertowa nowego krążka w 1993 r. skupiła się na Europie, gdzie kapela u boku m. in. GRAVE i VADER pojawiła się także po raz pierwszy w Polsce, występując na koncercie w Poznaniu. W tym samym roku dotarła również do Australii, gdzie towarzyszył jej zespół ARMOURED ANGEL. Piąty album BOLT THROWER, wyprodukowany przez Richardsona i zatytułowany "...For Victory", trafił na rynek już w 1994 r. Zawierał muzykę bardzo zbliżoną do poprzednich dokonań zespołu, choć nie u wszystkich fanów spotkał się z całkowitą akceptacją. Niedługo po premierze płyty skład opuścił Willets. Znalazł on jednak szybko zastępstwo w osobie znanego z ASPHYX i PESTILENCE Martina Van Drunena i choć formacja wyruszyła w tym samym roku do USA, gdzie koncertowała u boku BENEDICTION, w trakcie tego tournee z uczestnictwa w grupie zrezygnował Whale, przez co trasa została przerwana. Po pewnym czasie stanowisko perkusisty objął Martin Kearns, z którym grupa pojechała na europejską trasę w asyście BRUTALITY i CEMETERY. Choć przez następne lata pozostawała studyjnie nieaktywna, sporo koncertowała, grając m. in. w 1996 r. europejski tour z SENTENCED, POWER OF EXPRESSION i VARUKERS. W 1997 r. po serii konfliktów i nieporozumień, zerwała kontrakt z Earache, podpisując umowę z nową wytwórnią - Metal Blade Records. Zapowiedziała także powrót do występów na żywo, pojawiając się m. in. na koncercie w ramach niemieckiego festiwalu With Full Force Open Air, jednakże krótko przed tym wydarzeniem z grupą pożegnał się Van Drunen, w związku z czym podczas powyższego funkcję wokalisty przejął na siebie Dave Ingram z BENEDICTION, który na pewien czas zadomowił się w zespole. Nie zaśpiewał on jednak na nowym, szóstym albumie grupy, który nagrany i wyprodukowany w Chapel Studios wysiłkiem samych muzyków, nosił tytuł "Mercenary" i trafił na sklepowe półki w 1998 r. Na czas sesji do grupy powrócił bowiem do składu Willets, który krótko potem ponownie go opuścił. Zmiany zaszły także na stanowisku perkusisty, którym został niedługo przed wejściem do studia Alex Thomas, jednakże po premierze albumu także i on rozstał się z kapelą. Choć płyta otrzymała rozmaite recenzje, grupa tradycyjnie promowała ją podczas występów na żywo, będąc wspieraną przez Ingrama i Kearnsa, który zdecydował się na powrót do składu. W 1999 r. koncertowała u boku TOTENMOND i CROWBAR, w 2000 r. zaś ponownie wystąpiła na niemieckim With Full Force. W 2001 r. odbyła mini tour w towarzystwie FLESHCRAWL oraz wydała swój siódmy krążek. "Honour, Valour, Pride", jako pierwszy materiał zespołu nagrany z nowym wokalistą, ujrzał światło dzienne w ostatnich miesiącach tego roku. Nagrany w Sable Rose Studios (Coventry) album wyprodukował tym razem Andy Faulkner, efekty jego produkcji zaś, jak i nowe kompozycje bardzo poprawiły reputację grupy po dwóch ostatnich mniej udanych płytach. Swoje nowe dokonania formacja prezentowała podczas wspólnych koncertów z BENEDICTION, FLESHCRAWL i DISBELIEF. Po ich zakończeniu pozostawała przez okres kilku lat praktycznie nieaktywna, głównie ze względu na odejście Ingrama, który z powodów osobistych, a po części także i zdrowotnych, opuścił jej szeregi. Do składu powrócił jednak po pewnym czasie Willets, deklarując swój stały udział w dalszych poczynaniach grupy i wraz z nim formacja udała się ponownie do Sable Rose, gdzie przy pomocy Andy'ego Faulknera nagrała swój kolejny studyjny album. Nowa płyta, nosząca tytuł "Those Once Loyal" ukazała się na rynku pod koniec 2005 r., uzyskując wiele pochlebnych recenzji i udowadniając ogromny potencjał ekstremizmu zespołu. Niezwłocznie grupa ruszyła także na promującą ją trasę koncertową po Europie, występując w styczniu 2006 r. u boku MALEVOLENT CREATION, NIGHTRAGE i NECROPHAGIST. W jej ramach dotarła także do Polski, gdzie wystąpiła na dwóch koncertach - w Warszawie i w Krakowie.
Uzupełnieniem dyskografii są m. in.: Ep-ka "The Peel Sessions" (1988), zawierająca radiowe nagrania zespołu oraz single "Cenotaph" (1991) i "Spearhead" (1993).

autor: Mikołaj "Manstein" Kunz