SIX FEET UNDER (USA)

Grupa utworzona w 1995 r. w Tampie (Floryda) z inicjatywy wokalisty CANNIBAL CORPSE - Chrisa Barnesa oraz gitarzysty OBITUARY, Allena Westa. Składu dopełnili Greg Gall (perkusja) oraz Terry Butler (bas), związany wcześniej z grupami DEATH i MASSACRE. W przeciągu kilku miesięcy formacja stworzyła materiał na swój debiutancki album, podpisała kontrakt z wytwórnią Metal Blade Records i jeszcze jesienią tego samego roku debiutancka płyta, ujęta tytułem "Haunted", trafiła na sklepowe półki. Materiał ów, nagrany w Morrisound Recording (Tampa) przy współudziale Briana Slagela i Scotta Burnsa jako producentów, charakteryzował nieskomplikowany technicznie, utrzymany przeważnie w średnio szybkich tempach death metal, który z racji gitarowych riffów Westa, budził siłą rzeczy skojarzenia z rodzimą formacją gitarzysty. Nastroju grozy i makabry dopełniały ociekające krwią i emanujące przemocą teksty autorstwa Barnesa, wyśpiewywane jego niskim i chrapliwym growlingiem. I choć muzyka grupy zdecydowanie pozbawiona była jakiejkolwiek oryginalności i wirtuozerii, wartość jej nie uszła uwadze krytyków, którzy uznali grupę za niezwykle ciekawego debiutanta, parającego się klasycznym death metalem, choć do pochlebnych recenzji przyczyniły się niewątpliwie nazwiska założycieli, szczególnie Barnesa, który w międzyczasie opuścił swoją macierzystą formację. Pozytywny odzew spotkał zespół również ze strony fanów, czego dowodem były liczne koncerty. Grupa promowała swoje nagrania w USA, grając w towarzystwie IMMOLATION i INTERNAL BLEEDING oraz zawitała do Europy, gdzie koncertowała u boku BROKEN HOPE i DARK TRANQUILLITY. W czerwcu 1996 r. powróciła na kontynent, biorąc udział w trasie u boku ETERNAL DIRGE i DARKSIDE, w ramach której dotarła również do Polski, występując na koncertach w Poznaniu i w Katowicach. Jesienią tegoż roku do rąk fanów trafił kolejny produkt grupy - Ep-ka "Alive And Dead", zawierająca oprócz dwóch nowych kompozycji studyjnych nagrania koncertowe oraz własną interpretację utworu "Grinder" autorstwa JUDAS PRIEST. Swój drugi album, zatytułowany "Warpath" i utrzymany w podobnym do debiutu stylu wydała jesienią 1997 r. Choć zawarta na nim muzyka nie różniła się drastycznie od dotychczasowego dorobku, dało się jednak zauważyć swego rodzaju postęp, wyrażający się poprzez urozmaicenie kompozycji większą ilością gitarowych solówek a nawet i eksperymenty, z których na wyróżnienie zasługiwał utwór "4.20". Przykład ten jest na tyle kuriozalny, iż rzeczony utwór nagrany został 20 kwietnia 1997 r. o godzinie 4.20, czas jego trwania wynosi natomiast 4 minuty i 20 sekund, jednakże o unikalności jego stanowi fakt, że pojawiły się w nim (po raz pierwszy w historii)...fragmenty czystego śpiewu Barnesa (!) Podobnie jak na Ep-ce, grupa i tym razem zdecydowała się na wykonanie coveru, dokonując przeróbki utworu "Death Or Glory" z repertuaru HOLOCAUST. Grupa promowała tym razem swoje nowe kompozycje, grając m. in. w Europie u boku GOD DETHRONED. W 1998 r. grupę opuścił z rzekomych powodów osobistych West, jednakże miejsce jego zajął bardzo szybko Steve Swanson, współpracujący wcześniej m. in. z MASSACRE. Wraz z jego udziałem zespół wziął udział w europejskich koncertach w towarzystwie DEICIDE i BRUTAL TRUTH. Po niedługim czasie stworzony został materiał na trzeci album, którego sesja nagraniowa odbyła się w marcu 1999 r. Jako plac boju kapela obrała tym razem w Criteria Studios w Miami, roli producenta zaś ponownie podjął się Brian Slagel. Płyta ujrzała światło dzienne na początku lata tego samego roku. Nosiła tytuł "Maximum Violence" i podobnie jak poprzednie cechował ją charakterystyczny dla muzyki SIX FEET UNDER ciężar kompozycji, zróżnicowane tempa i prostota kompozycji. Po raz kolejny natomiast grupa wzięła na warsztat kompozycje klasyków, wykonując m. in. utwór "War Machine" z repertuaru KISS oraz (zamieszczone wyłącznie w wersji digipack albumu) "Wrathchild" autorstwa IRON MAIDEN i "Jailbreak", będący kompozycją THIN LIZZY. Nowe utwory grupa promowała m. in. podczas europejskiej trasy z VADER, NILE, CRYPTOPSY i ENSLAVED oraz w ramach występów na letnich festiwalach pokroju belgijskiego Graspop czy niemieckiego Wacken. W międzyczasie do grupy dołączył drugi gitarzysta - Matt Cohen, jednakże współpraca z nim nie układała się najlepiej, wskutek czego zespół powrócił bardzo szybko do czteroosobowego składu. W 2000 r. na rynek trafił album kompilacyjny "Graveyard Classics", na którym grupa umieściła wyłącznie własne interpretacje metalowych klasyków, m. in. z dorobku DEEP PURPLE, AC/DC, VENOM, itp. Swój kolejny album studyjny wydała w 2001 r., na płycie niniejszej zaś, opatrzonej tytułem "True Carnage" i utrzymanej w typowej dla zespołu stylistyce zaśpiewał gościnnie... ICE-T (!) Promując nowy krążek, kapela wzięła udział w serii koncertów na terenie USA i Europy, gdzie występowała m. in. w grudniu 2002 r. jako headliner objazdowego festiwalu X-Mass Festival 2002 w towarzystwie MARDUK, IMMOLATION, KATAKLYSM, HATE ETERNAL, IMPALED NAZARENE, MACABRE, ANTAEUS i RAGNAROK. W 2003 r. pojawiła się ponownie w Europie, występując m. in. na festiwalu With Full Force w Niemczech, w tym samym roku wydała również swoją piątą płytę, zatytułowaną "Bringer Of Blood". Obok tradycyjnej dla przekazu lirycznego formacji tematyki gore'owej, Barnes poruszył także aspekty natury socjologicznej, piętnując m. in. politykę USA w utworze "Amerika The Brutal". Nowe kompozycje formacja promowała w 2004 r. m. in. podczas europejskiej trasy w towarzystwie FLESHCRAWL oraz na letnich europejskich festiwalach pokroju niemieckich With Full Force czy Summer Breeze. W tym samym roku wydana została kolejna wypełniona coverami metalowych klasyków kompilacja, opatrzona tytułem "Graveyard Classics II" (zawierającą tym razem wyłącznie kompozycje AC/DC). O ile jednak pierwsze wdrożenie w życie tego pomysłu spotkało się ze swego rodzaju akceptacją, tym razem nie oszczędzono grupie słów krytyki, zarzucając jej w tej materii wiele uchybień, jak i zamysł czysto komercyjny. W 2005 r. ukazał się natomiast utrzymany w charakterystycznym dla formacji stylu jej szósty długogrający album, noszący krótki i zwięzły tytuł "13". Swoje nowe kompozycje intensywnie promowała w Europie, m. in. w ramach objazdowego No Mercy Festival 2005 w asyście NILE, DARK FUNERAL, DISBELIEF, DYING FETUS, CATARACT i WYKKED WYTCH.
Dyskografię uzupełniają wydawnictwa: VHS "Maximum Video" (2000) oraz DVD "Double Dead" (2002).
Barnes nawiązał również współpracę z fińską grupą TORTURE KILLER.
West udzielał się także w LOWBROW.

autor: Mikołaj "Manstein" Kunz