| 9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
INDEX

- A   [1  2   3   4   5   6    7] -   

TRELLDOM

"Til Et Annet"

Hammerheart Records (CD 1998 - 2013) 

Czy kto chwali, czy kto gani, blackmetalowa zaraza będzie rozprzestrzeniać się dalej, a owoce jej posiewu dojrzewać będą wiecznie. Mimo, iż widoczne na zewnątrz objawy infekcji w moim przypadku ustąpiły, wciąż łapię się na tym, że dźwięk elektrycznej gitary o niskim stopniu obróbki, wyśpiewujący hymny najbystrzejszemu z aniołów wywołuje u mnie uczucie, jakiego nie jest w stanie zaoferować mi żaden inny muzyczny gatunek. Może to kwestia sentymentu do czasów gdy w zimowym plenerze, nucąc "Mother North" rozlewało się do plastikowych kubków trunki, nad których rocznikiem czy też odczynem ph nikt nosem bynajmniej nie kręcił? Pies może być również pogrzebany tu, że black metal to przeciwwaga oczywistego - i dzięki temu rodzącego pewien banał - kierunku rozwoju muzyki. Kto tego nie pojmuje - temu "Til et Annet", tak wczoraj jak i dziś oczu raczej nie otworzy. Jest to bowiem jedna z płyt świetnie ukazujących lekko karykaturalną, nihilistyczną i negacyjną naturę nurtu, a pierwszym sygnałem buntu przeciw formom jest na niej "Vender Meg Mot Ett Kommende". Projekt poboczny Gaahla niepokoił w nim słuchacza wyjącą w niebogłosy syreną, której dźwięk zwiastuje zazwyczaj nieuchronne zło, jakie były muzyk GORGOROTH wylewał na tym krążku bez opamiętania, nie ociągając się z wykorzystaniem środków, w jakich rzadko kiedy przebierał. Wokale? Mowa! Takiego wachlarzu barwy, stylu i feelingu darcia japy mógłby pozazdrościć Gaahlowi sam Attila Csihar, a i Legion zastanowiłby się zapewne sześćset sześćdziesiąt sześć razy, nim w konkurencji 'brutalność' stanąłby do boju z zawodnikiem 'Spod Znaku Piekieł'. Dla wielu będzie to oczywiście zarzut, bo zamiast przepuszczać powietrze w sposób podręcznikowy, byłe gardło GORGOROTH pozwala sobie na istną metodyczną ekwilibrystykę. Po drodze do ostatecznego finału pod tytułem "Sonar Dreyri", w którym przeplatające się z wrzaskami demoniczne pomruki towarzyszą monotonnie i dość melodyjnie pętlącemu się tremolingowi, mamy bardzo wiele przykładów na to jak wywoływać wilka z lasu. W tym miejscu dodam tylko, że bardzo podoba mi się sposób, w jaki Mutt (udzielający się również w TAAKE perkusista sesyjny) kończy chłostać swoje beczki. Słychać tu po prostu żywą, metalową energię! Nim wszystko to zagrzmi z Waszych głośników pojawi się jednak " Slave Til En Kommende Natt", w którym arcywściekły ryk rozdziera bębenki słuchowe już na etapie perkusyjnej introdukcji, wystukującej hipnotyzujący niemal podkład pod ujadanie gitar, przechodząc, w dalszej części utworu, w formy zahaczające nawet o czysty śpiew. Instrumentalnie materiał rozciąga się zazwyczaj między szybko i średniotempowym łupaniem z krainy fiordów rodem, mogąc przywoływać porównania z pagan folk metalem. Taki posmak ma przykładowo " Min Dod Til Ende ", gdzie zamiast posępnej melodii i ekstremistycznej jazdy uświadczymy skoczny riff, przy którym niejedna leśna Rusałka pląsać by mogła do rana. "Til Is Skal Eg Forbli " to niezłe połączenie topornie szarpanej gitary z całkiem podniosłym, melodyjnym tematem, a kolejny w zestawie "Til Is Skal Eg Forbli" tryska wokalnym gwarem podpowiadającym czym mogli raczyć się krajanie z PANDEMONIUM przed upichceniem "Misanthropy", a wyskakujący tu pod koniec riff potrafi zaskoczyć. Po pierwsze: pomnikiem surowego, acz eksperymentalnego w warstwie wokalnej black metalu, na zawsze już pozostanie wiadomo czyje "De Mysteriis Dom Sathanas". Po drugie: większość tego, co dzieje się na "Til et Annet", słyszeliśmy już w tej czy mniejszej skali na albumach GORGOROTH, lecz zarówno pierwszy, jak i drugi podpunkt nie zmienia faktu, że album wartość ma niemałą.

ocena:  8,5/ 10

www.trelldom.no/


www.hammerheart.com/


autor: Kępol



<<<---powrót