| 9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
INDEX

- A   [1  2   3   4   5   6    7] -   

OSOKA

?Osoka?

Slow Burn Records (CD 2013) 

Drugi album rosyjskiej formacji OSOKA to rzecz osobliwa i poniekąd przygraniczna, a tyczy się to świata hipnotycznego, skażonego industrialem i bliskiego dokonaniom GODFLESH czy JESU i tego bardziej alternatywno - post-rockowego. Hipnotyczność jest w tym przypadku słowem kluczowym, bowiem oprócz nieco statycznych, operujących surowością i monotonią gitarowych akordów także wokale są z rodzaju tych mantrycznych i nawiedzonych. Niby to chóry, niby desperackie zaśpiewy, a w powiązaniu z mielącą powoli materią złożoną z wgniatających gitarowych motywów i mechanicznego rytmu tworzą całość trudną w odbiorze, nieco senno-koszmarną i jednak nie do końca przekonującą. Chwilami może się to kojarzyć ze spowolnioną, post-punkową apokalipsą w stylu wczesnego THE FALL i SONIC YOUTH czy mniej pokombinowaną rytmicznie estetyką MESHUGGAH, a gdyby odrzeć tę muzykę z tak mocno nagromadzonych akcentów gitary, to można by rzec, że rzucił by się w uszy drone?owy, minimalistyczny nastrój nagrań formacji NADJA czy nawet SUNN O))). Wielu słuchaczy będzie miało już dosyć po zapoznaniu się z pierwszymi dwoma, nad wyraz długimi numerami - kolejno: ?Illjuzija Mertva? i ?13000?, bo niewiele się w nich dzieje i przydałoby się jakieś wzbogacenie samplami, delikatnie dozowanym klawiszem lub gitarowymi ozdobnikami. Niestety, niewiele zmienia się także w następnych kompozycjach i chociaż trzeci na płycie ?Klassiki? trwa tylko nieco ponad 3 minuty, to epatuje tymi samymi pomysłami co poprzednie kawałki. Ciut bardziej napędzony jest ?Otec? i tutaj można by napisać, że to takie post-rockowe oblicze black metalu, tak samo operujące jednostajnym pędem do przodu i niezbyt skomplikowanym zestawem gitarowych akordów. Po tym szybszym fragmencie naprawdę wolne i takie nieco hellhammerowskie ?Osvobozhdenie? wydaje się jeszcze bardziej wolne i jakby więcej tu przestrzeni, choć szorstko i surowo jest tak jak we wcześniejszej części płyty. Zdecydowanie przydałoby się urozmaicić znacznie mocniej samą fakturę muzyczną, wpuścić trochę powietrza przy nie rezygnowaniu z ciężaru i hipnotyczności dźwięków, bo ?Osoka? może dość wyraziście przekazuje wizję przesłania muzyków, ale jednocześnie może być gwoździem do trumny tej formacji, która w ten sposób bardzo szybko wyłoży wszystkie karty i wystrzela się z pomysłów.

ocena:  6/ 10

slowburn.ru


autor: Diovis



<<<---powrót